Skip to content

Zmniejszona ekspozycja na inhibitory kalcyneuryny w transplantacji nerek ad 7

3 miesiące ago

135 words

Podobny odsetek pacjentów w każdej grupie miał co najmniej jedno zdarzenie niepożądane podczas badania (86,3 do 90,5%). Tabela 3. Tabela 3. Zdarzenia niepożądane i poważne zdarzenia niepożądane. Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi według systemu ciała dla wszystkich grup były zaburzenia układu krwionośnego lub limfatycznego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, infekcje lub infestacje oraz zaburzenia metabolizmu i odżywiania (Tabela 3).
Istniała istotna różnica między grupami w szacunkach Kaplana-Meiera dla nowo rozpoznanej cukrzycy po przeszczepieniu po 12 miesiącach (p = 0,02 dla wszystkich porównań), przy czym najwyższy wskaźnik wystąpił w grupie otrzymującej małą dawkę takrolimusu (tabela 3). Odsetek pacjentów, którzy wymagali leczenia przeciwcukrzycowego po 3 miesiącach od wystąpienia cukrzycy, wahał się od 1,0 do 2,7%, w zależności od grupy badanej. Szacunki Kaplan-Meier dotyczące biegunki różniły się istotnie między grupami (P <0,001), a najniższe wskaźniki występowały w dwóch grupach cyklosporynowych. W odniesieniu do tworzenia się limfoceli wskaźniki te różniły się istotnie między grupami (P <0,001), z co najmniej dwukrotnie większą liczbą zdarzeń w grupie otrzymującej małą dawkę syrolimusu, jak w innych grupach. Ponadto odsetek pacjentów, którzy opóźniali gojenie się ran 2 tygodnie po transplantacji, różnił się istotnie w badanych grupach (P = 0,006 w teście chi-kwadrat), przy większej liczbie pacjentów w grupie otrzymującej małą dawkę syrolimusu o opóźnionym gojeniu niż w grupie inne grupy (tabela 3).
Istniała istotna różnica między grupami w szacunkach Kaplana-Meiera dla infekcji oportunistycznych (P = 0,03) i zakażenia wirusem cytomegalii (P = 0,003), przy czym ta ostatnia jest najczęstszą infekcją oportunistyczną (Tabela 3). Infekcje oportunistyczne, w tym zakażenie wirusem cytomegalii, były na ogół bardziej powszechne w grupie otrzymującej cyklosporynę w dawce standardowej niż w innych grupach. Chociaż nie było stratyfikacji w zależności od statusu dawcy-biorcy w odniesieniu do wirusa cytomegalii, nie było znaczącej różnicy między grupami w proporcji dawców pozytywnych względem cytomegalii u pacjentów z ujemnym mianem wirusa cytomegalii (Tabela 1).
Rak rozwinął się u czterech do dziewięciu pacjentów w różnych grupach w ciągu pierwszych 12 miesięcy (Tabela 3). W grupie leczonej standardową dawką cyklosporyny odnotowano 13 zgonów, a 7, 11 i 12 zgonów w grupie otrzymującej małą dawkę cyklosporyny, w grupie otrzymującej takrolimus w małej dawce oraz w grupie otrzymującej małą dawkę syrolimusu. Zgony poprzedziła niewydolność leczenia u jednego pacjenta w grupie leczonej standardowo cyklosporyną, u dwóch pacjentów w grupie otrzymującej małą dawkę cyklosporyny, u jednego pacjenta w grupie otrzymującej małą dawkę takrolimusu oraz u jednego pacjenta z grupy otrzymującej małą dawkę syrolimusu. Cztery zgony były spowodowane przez niepożądane zdarzenia lub współistniejące choroby: dwie w standardowej dawce cyklosporyny i po jednej w grupie otrzymującej małą dawkę cyklosporyny i małej grupie otrzymującej takrolimus.
Dyskusja
Głównym celem naszego badania było zmniejszenie nefrotoksyczności przy użyciu niskich dawek inhibitorów kalcyneuryny lub syrolimusa. Odpowiednio, pierwotnym punktem końcowym była funkcja nerek. Drugorzędnymi celami było zmniejszenie ogólnych skutków toksycznych przy zachowaniu skuteczności w kategoriach ostrego odrzucenia, całkowitego przeżycia pacjentów i przeżycia alloprzeszczepu.
W początkowym badaniu przeprowadzonym przez członków naszej grupy, unikanie inhibitorów kalcyneuryny przy użyciu mykofenolanu mofetylu, daklizumabu i kortykosteroidów dało doskonały wskaźnik przeżywalności ogólnej i przeszczepu allogenicznego po 12 miesiącach (odpowiednio 97% i 96%), ale niedopuszczalnie wysoki wskaźnik potwierdzonego biopsją ostrego odrzucenia (53%) 17 W związku z tym opracowano kolejne badanie dotyczące unikania cyklosporyny eliminujące poważną szkodliwą toksyczność nerek (CAESAR) z dodaniem cyklosporyny o niskiej dawce, podawanej w sposób ciągły lub zwężonej i wycofanej w 4 do 6 miesięcy.18
Nasze odkrycia stanowią dalszy rozwój strategii zmniejszania ciężaru działań niepożądanych
[podobne: theraflu zatoki opinie, scanmed kraków armii krajowej, ossowscy wałbrzych ]

0 thoughts on “Zmniejszona ekspozycja na inhibitory kalcyneuryny w transplantacji nerek ad 7”